-
Pers


‘Bloeiende aardappelvelden’ is één van de schilderijen die te zien zijn in ’t Kunstuus in Heinkenszand

Het landschap als een stilleven

door Ernst Jan Rozendaal

HEINKENSZAND - Volgens zijn zoon is hij eigenlijk gewoon een boer die schildert. Daar is Adri Geelhoed uit Goes het niet mee eens. „Ik denk dat een boer toch op een andere manier naar het landschap kijkt.“.

Onder de titel Aan de horizon zijn op het ogenblik schilderijen van Zeeuwse landschappen te zien in ’t Kunstuus in Heinkenszand. „Het is maar een heel klein stukje Zuid-Beveland“, verduidelijkt Geelhoed.

Hij begrijpt de vergelijking van zijn zoon wel. Hij komt immers uit een boerenfamilie. „Mijn vader was boer. Ik ben opgegroeid in het Sloegebied, tussen Borssele en Nieuwdorp. Dat is nu helemaal verpest door de industrie. Ik heb wel een heel sentimentele periode gehad waarin ik schilderijen over dat onderwerp maakte. Nostalgische werken die vastlegden wat was verdwenen. Daar legde ik mijn gevoel in. Ik heb geen spijt van dat werk, maar ik zou het nu nooit meer maken. Ik heb juist een hekel gekregen aan schilderijen die gevoelens moeten oproepen. Als iemand je schilderijen ziet en daardoor geraakt wordt, vind ik dat mooi, maar ik wil daar niet op aansturen.“ Een schilder vertelt geen verhaal, maar die schildert, aldus Geelhoed. Vandaar dat vorm en kleur in zijn werk veel belangrijker zijn dan de anekdote. Kenmerkend voor het werk dat hij in Heinkenszand laat zien, is de strakke, hoge horizon. „Ik zie het als de tafel waarop de zeventiende-eeuwse schilders hun stillevens uitstalden.“

Hoewel zijn liefde voor het landschap groot is, heeft Geelhoed nooit overwogen boer te worden. Hij wilde een creatief beroep. „Romans schrijven of schilderijen maken, dat zat er altijd wel een beetje in.“

Hij volgde de lerarenopleiding in Tilburg en werd docent. Mettertijd kreeg hij steeds meer gelegenheid om te tekenen en te schilderen. Sinds enkele jaren is hij lid van de Zeeuwse Kunstkring. Probleem was dat hij aanvankelijk veel uitprobeerde maar nauwelijks iets afmaakte. Tot hij zichzelf meer discipline oplegde. Nu experimenteert hij nog steeds, maar roept het ene schilderij het volgende op. Da